Urteko 23. igandea – C (Lukas 14,25-33)

JARRAITZAILE BURUARGI

Oker handia da Jesusen «ikasle» garela uste izatea hausnartzera gelditu gabe zer eskakizun zehatz dituen haren urratsei jarraitzeak eta zein indar ditugun hartarako. Ez zuen pentsatu sekula Jesusek jarraitzaile axolagaberik izango zuenik; pertsona buruargi eta erantzukizundunak zituen gogoan.

Oso zehatzak dira Jesusek darabiltzan irudi biak. Inork ez dio ekiten «dorre bat eraikitzeari» aurrez nola jokatu aztertu gabe hura errematatzeko. Porrota izango litzateke «eraikitzen» hasi eta hasitako obra ez bukatzea.

Jesusek proposatu duen Ebanjelioa, bizitza «eraikitzeko» era bat da. Handinahiko egitasmoa, gure bizitza eraldatzeko modukoa. Horregatik, ezinezkoa da Ebanjelioaren arabera bizitzea, hausnartzeko geldialdi bat egin gabe une bakoitzean hartu beharreko erabakiez.

Argia da bigarren adibidea ere. Inork ez dio aurre egiten era axolagabean gudaroste boteretsuago batekin erasoan datorkionari, aurrez hausnartu gabe guda hark garaipena ekarriko ote dion ala hondamena izango ote den. Jesusi jarraitzea aurre egitea da Jainkoaren erreinuaren eta honen zuzentasunaren etsaiei. Ezin egin da borroka nolanahi Jainkoaren erreinuaren alde. Beharrezkoak dira buruargitasuna, erantzukizuna eta erabakia.

Gauza bera errepikatzen da adibide bietan: pertsonaia biak «esertzen dira» gogoeta egiteko eskakizunei eta arriskuei buruz eta bere egitekoa gauzatzeko eskura dituen indarrei buruz. Jesusen arabera, beraren jarraitzaileek beharrezko izango dituzte meditazioa, eztabaida, gogoeta. Bestela, hasitako kristau-egitasmoa geldi daiteke bukatzeke.

Oker bat da Jesusen Elizan elkarrizketa itotzea eta debatea eragoztea. Inoiz baino beharrezkoago dugu elkarrekin deliberatzea beraren jarraitzaileok bizi behar dugun konbertsioaz. «Esertzea» gogoeta egiteko zer indar behar ditugun egungo gizartean Jainkoaren erreinua eraikitzeko. Bestela, gure ebanjelizazioa «dorre bukatu gabea» izango da.

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

SEGUIDORES LÚCIDOS

Es un error pretender ser «discípulos» de Jesús sin detenernos a reflexionar sobre las exigencias concretas que encierra seguir sus pasos y sobre las fuerzas con que hemos de contar para ello. Nunca pensó Jesús en seguidores inconscientes, sino en personas lúcidas y responsables.

Las dos imágenes que emplea Jesús son muy concretas. Nadie se pone a «construir una torre» sin reflexionar sobre cómo debe actuar para lograr acabarla. Sería un fracaso empezar a «construir» y no poder llevar a término la obra iniciada.

El Evangelio que propone Jesús es una manera de «construir» la vida. Un proyecto ambicioso, capaz de transformar nuestra existencia. Por eso no es posible vivir de manera evangélica sin detenernos a reflexionar sobre las decisiones que hay que tomar en cada momento.

También es claro el segundo ejemplo. Nadie se enfrenta de manera inconsciente a un adversario que le viene a atacar con un ejército mucho más poderoso sin reflexionar previamente si aquel combate terminará en victoria o será una derrota. Seguir a Jesús es enfrentarse con los adversarios del reino de Dios y su justicia. No es posible luchar a favor del reino de Dios de cualquier manera. Se necesita lucidez, responsabilidad y decisión.

En los dos ejemplos se repite lo mismo: los dos personajes «se sientan» a reflexionar sobre las exigencias, los riesgos y las fuerzas con que cuentan para llevar a cabo su cometido. Según Jesús, entre sus seguidores siempre será necesaria la meditación, el debate, la reflexión. De lo contrario, el proyecto cristiano puede quedar inacabado.

Es un error ahogar el diálogo e impedir el debate en la Iglesia de Jesús. Necesitamos más que nunca deliberar juntos sobre la conversión que hemos de vivir hoy sus seguidores. «Sentarnos» para pensar con qué fuerzas hemos de construir el reino de Dios en la sociedad moderna. De lo contrario, nuestra evangelización será una «torre inacabada».

José Antonio Pagola