Abendualdiko 1. igandea – C (Lukas 21,25-28.34-36)

ZER DA ESNA BIZITZEA?

Jesus ez zen jardun dotrina erlijioso bat irakasten, ikasleek zuzen ikasi eta, ondoren, alde guztietan zabal zezaten. Ez zuen hori bere helburua. Agitzen ari zen «gertaera» batez hitz egiten zien: «Jainkoa munduan sartzen ari da. Gauzak alda daitezen nahi du. Gura du, soilik, bizitza guztientzat duinagoa eta zoriontsuagoa izan dadin.

Jesusek honi guztiari «Jainkoaren erreinua» esaten zion. Bera noiz etorriko oso adi egon behar dugu. Esna bizi behar dugu: bihotzeko begiak ondo irekirik; mundua alda dadin sutsuki desiratuz; bete-betean errealitate bihurtzea hainbeste kostatzen zaion berri ona sinetsiz; pentsatzeko eta jokatzeko era aldatuz; «Jainkoaren erreinua» ren bila eta hura onartuz biziz.

Ez da harritzekoa, ebanjelioan barna, beraren behin eta berrizko dei hau entzutea: «zain egon», «adi egon beraren etorrerari», «esna bizi». Bizitza Jesusek bizi zuen bezala bizitzea erabaki duenaren jarrera da. Beraren urratsei jarraitu ahal izateko, kontuan hartu behar dugun gauza da.

«Esna bizitzeak», munduaren joanera dela eta, eszeptizismoan eta axolagabetasunean ez erortzea esan nahi du. Ez uztea geure bihotzari gogortzen. Ez gelditzea kexu, kritika eta gaitzespen hutsean. Esperantza eraginkor esnatzea.

«Esna bizitzeak», era argiagoan bizitzea esan nahi du, batzuetan den-dena kutsatzen duela ematen duen zorakerian erori gabe. Bestelako izaten ausartzea. Ez uztea itzaltzen geure baitan guztien onaren bila ibiltzeko gogoari.

«Esna bizitzeak», egunean eguneko abentura txikia grinatsu bizitzea esan nahi du. Gure premia duenaz ez axolagabetzea. «Keinu txiki» horiek egiten jarraitzea, itxuraz deusetarako ez, baina jendearen esperantzaren euskarri direnak eta bizitza hein bat maitagarriago bihurtzen dutenak.

«Esna bizitzeak» geure fedea iratzartzea, esnatzea, esan nahi du. Jainkoa bizitzan bilatzea eta,bizitzatik, Jainkoa pertsona bakoitzaren ondo-ondoan sumatzea. Ikustea Jainkoak guztiok zorionera nola erakartzen gaituen. Ez bizitzea geure egitasmo txikiei begira bakarrik, baizik eta adi bizitzea Jainkoaren egitasmoari.

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

1 Adviento – C (Lucas 21,25-28.34-36)

¿QUÉ ES VIVIR DESPIERTOS?

Jesús no se dedicó a explicar una doctrina religiosa para que sus discípulos la aprendieran correctamente y la difundieran luego por todas partes. No era este su objetivo. Él les hablaba de un «acontecimiento» que estaba ya sucediendo: «Dios se está introduciendo en el mundo. Quiere que las cosas cambien. Solo busca que la vida sea más digna y feliz para todos».

Jesús llamaba a esto el «reino de Dios». Hemos de estar muy atentos a su venida. Hemos de vivir despiertos: abrir bien los ojos del corazón; desear ardientemente que el mundo cambie; creer en esta buena noticia que tarda tanto en hacerse realidad plena; cambiar de manera de pensar y de actuar; vivir buscando y acogiendo el «reino de Dios».

No es extraño que, a lo largo del evangelio, escuchemos tantas veces su llamada insistente: «vigilad», «estad atentos a su venida», «vivid despiertos». Es la primera actitud del que se decide a vivir la vida como la vivió Jesús. Lo primero que hemos de cuidar para seguir sus pasos.

«Vivir despiertos» significa no caer en el escepticismo y la indiferencia ante la marcha del mundo. No dejar que nuestro corazón se endurezca. No quedarnos solo en quejas, críticas y condenas. Despertar activamente la esperanza.

«Vivir despiertos» significa vivir de manera más lúcida, sin dejarnos arrastrar por la insensatez que a veces parece invadirlo todo. Atrevernos a ser diferentes. No dejar que se apague en nosotros el deseo de buscar el bien para todos.

«Vivir despiertos» significa vivir con pasión la pequeña aventura de cada día. No desentendernos de quien nos necesita. Seguir haciendo esos «pequeños gestos» que aparentemente no sirven para nada, pero que sostienen la esperanza de las personas y hacen la vida un poco más amable.

«Vivir despiertos» significa despertar nuestra fe. Buscar a Dios en la vida y desde la vida. Intuirlo muy cerca de cada persona. Descubrirlo atrayéndonos a todos hacia la felicidad. Vivir no solo de nuestros pequeños proyectos, sino atentos al proyecto de Dios.

José Antonio Pagola

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *